“Mijn mensen nemen geen initiatief.” “Ik moet alles blijven controleren, anders gebeurt het niet.” Het is een van de meest gehoorde frustraties van ondernemers, en de conclusie ligt voor de hand: het ligt aan de mensen. Ze zijn niet proactief genoeg, niet ondernemend genoeg, niet betrokken genoeg. In de praktijk klopt die conclusie bijna nooit.
Verantwoordelijkheid is geen eigenschap die iemand wel of niet heeft. Het is iets wat u als organisatie organiseert, of niet organiseert. Iemand neemt pas echt verantwoordelijkheid als drie dingen tegelijk kloppen: die persoon weet zeker dat de beslissing echt van hem of haar is, heeft de informatie om die goed te nemen, en weet dat een verkeerde inschatting een keer mag en dat zonder dat het meteen als falen wordt gezien.
Waar het meestal misgaat
-
De beslissing lijkt gedelegeerd, maar wordt in de praktijk toch nog een keer overgedaan of teruggedraaid. Dan leert iemand snel dat initiatief nemen niet loont.
-
Iemand krijgt een taak, maar niet de informatie die nodig is om er een goede beslissing over te nemen. En vraagt dan liever eerst na, uit voorzichtigheid, niet uit onwil.
-
Een verkeerde inschatting wordt afgestraft in plaats van besproken. Waarna niemand nog het risico neemt om zelf iets te beslissen.
Verantwoordelijkheid organiseren, niet geven
“Ik geef mijn mensen verantwoordelijkheid” is een goedbedoelde zin die zelden werkt, want verantwoordelijkheid is geen cadeau dat je uitdeelt.
Het is een structuur: heldere beslissingsruimte, de juiste informatie op de juiste plek, en ruimte om een keer iets fout in te schatten zonder dat het een probleem wordt. Zodra die drie op orde zijn, verandert het gedrag vaak sneller dan verwacht.
Niet omdat de mensen zijn veranderd, maar omdat de organisatie is veranderd.
Wilt u weten waar dat in uw organisatie precies vastloopt? Dat is exact waar ik naar kijk in een eerste gesprek. Laat uw nummer achter, ik bel u binnen 1 werkdag terug
